انجام داد بگرفت و در آن استوار شد . نيز در اين سال بود كه براى ابو حسين احمد بن بويه پيشامدى رخ داد كه دستش را از او بگرفت و در ميان كشتگان پنهان شد ، پس از رهائى از اين گرفتارى ، دست به كارهائى زد كه به چيرگى بر عراق انجاميد . گزارش انگيزه‌هاى آن : هنگامى كه على بن بويه بر فارس و برادرش حسن بن بويه بر اصفهان چيره شدند ، كار برادر كوچكتر خود ابو حسين احمد بن بويه را بررسى كردند و پس از داد و ستد نامه‌ها و پيامها بدين نتيجه رسيدند كه او كرمان را بگيرد . پس على بن بويه سپاهى * در اختيار او نهاد كه يك هزار و پانصد تن از بزرگان سرشناس ديلم و پانصد مرد از تركان و مانند ايشان در آن بودند . در اين هنگام كار دبيرى ابو حسين [ بن بويه ] را مردى به نام ابو حسين احمد بن محمد رازى كه يك چشم او درست بود ، و به « كور دبير [ 1 ] » شناخته مىشد ، انجام مىداد . او هنرمند نبود ولى دست و دلباز و دلير بود . پس به سيرجان شده مالى از آنجا بيرون كشيده به هزينهء سپاه خود رسانيد . پيش از اين ، ابراهيم بن سيمجور [ 2 ] دواتى [ 3 ] ، از سوى فرمانرواى [ سامانى ] خراسان ، محمد بن الياس بن اليسع سغدى را محاصره كرده بود . پس چون خبر آمدن ديلميان به ابن سيمجور رسيد ، از خفه كردن محمد بن الياس دست برداشته او را رها گذارده به خراسان بازگشت ، محمد بن الياس نيز فرصت يافته از دژ خود بيرون آمده به شهر « بم » در آمد كه در كنار كوير چسبيده به سگستان است .

--> [ ( 1 - ) ] M . متن : « كوردفير . . . » . [ ( 2 - ) ] امير ابراهيم پسر ابو عمران است ، ابو عمران خود سيمجور است كه در شوال 336 درگذشت . چنين است در انساب سمعانى : 323 كه گزارشى از آل سيمجور نيز در بر دارد . [ ( 3 - ) ] M : صاحب دوات ( خ 6 : 435 / 460 ) .